Skafander używany w programie Artemis.

U nas w Świecie Małych Techników w Krakowie możecie już oglądać na wystawie skafander używany w programie Artemis. To tak naprawdę mały osobisty statek kosmiczny. Każdy jego element ma swoją funkcję i chroni astronautę w ekstremalnym środowisku Księżyca. Poniżej znajdziecie opis najważniejszych części:

  1. PLSS – „plecak życia” (Portable Life Support System)

To najważniejszy moduł z tyłu kombinezonu.
Zawiera:

  • system podtrzymywania życia – dostarcza tlen do oddychania i usuwa dwutlenek węgla,
  • układ chłodzenia – przepompowuje wodę przez cienkie rurki w bieliźnie astronauty, co utrzymuje jego temperaturę,
  • baterie,
  • komputer pokładowy,
  • radiostację i anteny.

Można powiedzieć, że to „silnik i klimatyzacja” całego kombinezonu.

  1. Twardy pancerz tułowia – Hard Upper Torso

To sztywna skorupa, do której podczepia się rękawy, spodnie i plecak PLSS.
Zapewnia:

  • stabilność konstrukcyjną,
  • możliwość montażu systemów podtrzymywania życia,
  • ochronę przed mikrometeorytami.

W tylnej części jest duży otwór wejściowy, przez który astronauta zakłada cały skafander, to niczym wchodzenie do skorupy.

  1. Hełm z wizjerem i osłoną przeciwsłoneczną

Hełm jest wykonany z mocnego poliwęglanu. Ma:

  • podwójny wizjer – jeden przezroczysty, drugi przyciemniany przeciw słońcu,
  • osłony filtrujące promieniowanie UV,
  • wydajniejsze oświetlenie LED po bokach,
  • nowy system komunikacji – mikrofony blisko twarzy zamiast starego „paska przy policzku”.

Hełm zapewnia dobrą widoczność i chroni twarz przed promieniowaniem i pyłem księżycowym.

  1. Rękawice – mała inżynieria

Rękawice w skafandrze Artemis zostały wzmocnione, aby astronauta mógł:

  • wykonywać precyzyjne ruchy,
  • trzymać narzędzia,
  • chronić dłonie przed ostrym pyłem księżycowym.

W środku mają ogrzewane palce, a na zewnątrz – warstwy materiałów odpornych na przecięcia.

  1. Dolna część kombinezonu – Lower Torso Assembly

Składa się ze:

  • spodni,
  • zginanych przegubów biodrowych,
  • kolan,
  • butów z twardą podeszwą.

To właśnie tu zastosowano jedne z najważniejszych ulepszeń: większy zakres ruchu, możliwość klękania, schylania się i chodzenia w niskiej grawitacji bez przewracania się.

  1. Warstwy ochronne skafandra

Cały skafander to około do 14 warstw materiałów, które:

  • odbijają promieniowanie słoneczne,
  • zatrzymują mikrometeoryty,
  • utrzymują ciśnienie wewnętrzne,
  • nie przepuszczają ostrego i toksycznego księżycowego pyłu.

Najważniejsze materiały to m.in. Vectran, Kevlar, Nomex, Gore-Tex, a także elastyczne kompozyty.

  1. System ciśnieniowy

Wnętrze skafandra jest utrzymane pod odpowiednim ciśnieniem, które pozwala:

  • oddychać tlenem,
  • poruszać się bez „napompowanego” efektu,
  • zachować kształt kombinezonu nawet podczas zmian pozycji.

Nowe przeguby i poduszki ciśnieniowe w stawach sprawiają, że skafander jest bardziej elastyczny niż wcześniejsze.

  1. System LCIG – chłodząca bielizna (Liquid Cooling and Ventilation Garment)

To cienki kombinezon pod spodem, pełen rurek z wodą.
Jego zadania to:

  • odbieranie nadmiaru ciepła z ciała astronauty,
  • regulowanie temperatury,
  • umożliwienie pracy na Księżycu nawet przez kilka godzin bez ryzyka przegrzania.

Jak widać skafander Artemis składa się z wielu elementów, ale każdy z nich pełni ważną rolę:

  • plecak PLSS – oddychanie, chłodzenie, komunikacja, energia,
  • sztywny tułów – konstrukcja i ochrona,
  • hełm – widoczność i bezpieczeństwo,
  • rękawice – precyzja i odporność,
  • nogi i buty – mobilność,
  • warstwy zewnętrzne – ochrona przed przestrzenią,
  • bielizna LCIG – komfort termiczny.

Nowy kombinezon to połączenie pancerza, klimatyzacji, statku kosmicznego i ubrania roboczego w jednym.

Spodobał ci się ten wpis? Podziel się nim ze znajomymi!